ölüm, yaşam ve güzel amele dair..

Ölüm, yaşam ve ardına değinmek istediğim üçüncü nokta ise güzel amel.

Hani Rabbimiz Mülk Sûresi’nde bize şöyle haber vermişti:

“Hanginizin daha güzel amel yapacağını denemek için ölümü ve hayatı yaratan O’dur.” (Mülk, 67/2)

Bu ayetle Rabbimiz; ölümün varlığıyla yaşayıp, hangimizin ona daha sahih bir hazırlık yapacağını, hangimizin bu hakikat karşısında ürperip nefsini terbiye edeceğini ortaya koymakta.

Güzel amel; yalnızca yapılan işin çokluğu değil, ölüm bilinciyle yoğrulmuş bir kalbin niyeti. Amelin güzelliği, niceliğinde değil; onu besleyen farkındalıkta saklı.

Gül Peygamberimizde bu hakikati kalplerimize yerleştirmek için şöyle buyurur:

“Zevkleri bıçak gibi keseni —ölümü— çok hatırlayın.” (Tirmizî, Zühd, 4)

Gül Peygamberimizde ölümden sakınmak, onu yok saymak yerine; çokça hatırlayıp ona hazırlanmamız gerektiğini vurguluyor. Ölümü hatırlamak için gayret gösteren insan, her davranışını hesaba katarak, her adımını ahiretin var olduğu bilinciyle yaşar. Ölümü hatırlamak, hayatın zevklerini yok etmek için değil; onları hizaya sokmak için.

Zira insan, güzel ameli ancak ölümü unutmadan yaşayabildiğinde gerçekleştirir.

Ölüm gözden ıraklaştıkça amel gösterişe, hayat ise savrulmaya başlıyor. Bu sebeple güzel amel; ölümü sürekli zihinde tutmanın değil, onu kalpte diri tutmanın bir neticesi. İnsan güzel amel üzereyse, ölümü düşündükçe karamsarlașmaz; bilakis hayatını arındırır. Sözünü seçer, vaktini korur, kalbini temizler. Çünkü bilir ki ölüm; ansızın gelen bir felaket değil, her an daveti hazır olan bir hakikat.

Ve insan ölümü bu bilinçle hatırladığında, yaşamın rastgele bir akış içinde olmadığını; anlamlı, ölçülü ve istikametli bir yolculuğa dönüştüğünün idrakına varır.

Rabbim bizleri, güzel amelin ne olduğunu idrak edenlerden ve o idrak üzere yaşayanlardan eylesin.

Amin.

Aile Danışmanı

Rumeysa Kuzuca